Budownictwo wodne, dział budownictwa zajmujący się wznoszeniem budowli wodnych (np. jazów, kanałów, śluz, wałów przeciwpowodziowych).

Budownictwo hydrotechniczne i pod dnem zbiorników wodnych związane jest z szeregiem trudności. Kiedyś takie przedsięwzięcia często kończyły się katastrofami. Dziś nowoczesne technologie uczyniły prace bezpieczniejszymi i łatwiejszymi, a wznoszone budowle są dobrze zabezpieczone.

Dawniej roboty budowlane pod powierzchnią wody prowadzono prawie wyłącznie w celu wykonania filarów mostu na szerokiej rzece. Nad rzeką wąską można było przerzucić pojedyncze przęsło, lecz w innym wypadku przęseł musiało być kilka, a z dna musiały wystawać filary, dające im oparcie. Wzniesienie filarów w nurcie nie było zadaniem łatwym, dlatego niektórzy budowniczowie osadzali filary na istniejących grupach skał. W ten sposób wybudowano w III wieku n.e. most nad rzeką Karun w Persji. Jego kręty przebieg w poprzek rzeki wynika z wykorzystania 41 naturalnych podpór.

W tym czasie Rzymianie rozwiązali już problem budowy filarów w wodzie. Zastosowali oni na szeroką skalę cement i beton, który krzepnie w wodzie. Rzymianie również rozwinęli metody miejscowego odwadniania, tak by budowa przebiegała we względnie suchym miejscu.